De vals-positieve Paleo-er

Nee, ik heb het nu niet over iemand die op een valse manier positief is over Paleo. Gelukkig niet! Ik kan me voorstellen dat zo iemand heel irritant zou zijn. Wat een vals-positieve Paleo-er dan wel is? Dat leg ik je hieronder uit. Misschien ben jij er wel een van?

De definitie van een vals-positieve Paleo-er

Een vals-positieve Paleo-er is iemand die ogenschijnlijk veel successen heeft behaald door Paleo te eten, maar deze persoon heeft tegelijkertijd nog steeds een ongezonde relatie met voeding. De vals-positieve Paleo-er ziet er goed uit, medische klachten zijn verminderd en deze persoon voelt zich fit en energiek. Het perfecte plaatje. Op de achtergrond is dit echter anders, want wat alle vals-positieve Paleo-ers met elkaar gemeen hebben is dat ze hun voedingspatroon als dieet zien. Ze hebben bepaalde voeding bestempeld met ‘goed’ of ’s lecht’, tellen calorieën, laten hun gewicht bepalen hoeveel ze die dag mogen eten van zichzelf en negeren hun hongergevoel.

Goed en slecht

Wanneer de vals-positieve Paleo-er iets uit de categorie ’s lecht’ eet gaat ze extra sporten, staat ze vaker op de weegschaal en voelt ze regelmatig aan de (vaak niet aanwezige) vetrolletjes voor de spiegel. Ze straft zichzelf met negatieve gedachten (bijvoorbeeld: ‘ik ben dom en heb geen zelfbeheersing omdat ik iets ’s lechts’ heb gegeten’) of beperkt de voedingsinname hierna om deze ‘fout’ te vereffenen.

Klinkt dit al herkenbaar?

Recipe for disaster

Ikzelf was ook zo! Ik ging in de eerste plaats Paleo eten om mezelf gezonder te voelen. Maar ik zag het tegelijkertijd ook als dieet om eindelijk mijn droomlichaam te bereiken. Dat ik vetten nodig had, had ik al snel door. Mijn angst voor vetten verruilde ik probleemloos voor een angst voor koolhydraten en alles met suiker. Ik dwong mezelf meer te sporten wanneer ik naar mijn idee teveel had gegeten (vaak had ik dan eindelijk genoeg op, in plaats van te weinig zoals ik normaal deed) en stond elke dag opnieuw op de weegschaal. Ik zag er best goed uit en was slanker dan ik nu ben, en ik had ook veel energie. Toch was dit een recipe for disaster, want op die manier leven kun je niet langdurig volhouden. Het gaat altijd een keer ten koste van je gezondheid.

Stressrespons

Eten heb je nodig. Wanneer je een mens bent en je leeft op aarde, dan heb je voeding nodig. Daar kunnen we het allemaal wel over eens zijn. Er is echter een enorm verschil wanneer het aankomt op het omgaan met voeding. Eet je ontspannen om jezelf echt te voeden, vanuit zelfliefde? Of bepaalt jouw zelfbeeld juist wat, wanneer en hoeveel je eet? Oftewel: eet je onder invloed van stress?

Iedere keer dat je over jezelf oordeelt wanneer je eet, breng je lichaam in een stressrespons. De momenten waarop je jezelf niet voldoende voeding gunt. De momenten waarop je jezelf ’s avonds laat nog dwingt te gaan sporten omdat je teveel hebt gegeten. En de momenten waarop je al kijkend in de spiegel jezelf vertelt dat je er niet goed uitziet. Al die momenten veroorzaken een stressrespons, met alle gevolgen van dien.

Stress? Dit kan er gebeuren:
  • Minder goede opname van voedingsstoffen
  • Maagzuurproductie is niet optimaal
  • Te weinig speekselaanmaak
  • Vermoeidheid
  • Gewichtstoename (en dit niet kwijt kunnen raken)
  • Slaapproblemen
  • Eetbuien
  • Verstoorde darmflora
  • Wisselende ontlasting (diarree of juist verstopping)

De kracht van gedachten

Negatieve gedachten over jezelf kun je vergelijken met een auto-immuunziekte.

Dat klinkt heftig. Maar in het geval van een auto-immuunziekte valt het lichaam zichzelf aan. Dat is precies wat je doet wanneer je jezelf vertelt dat je niet goed genoeg bent omdat het getal op de weegschaal anders is dan je had gewild. Of wanneer je op vakantie een ijsje eet en jezelf daar schuldig over voelt.

Controle door loslaten

Misschien is dit artikel inmiddels een feest van herkenning, alhoewel, zo’n feest zal het niet zijn. Ik weet dat het niet fijn is om zo in het leven te staan. Simpelweg omdat ik dat ook heb gedaan.

Achteraf kan ik me niet meer voorstellen dat ik ooit op die manier in het leven heb gestaan. En ik durf te zeggen dat ik, sinds ik mijn gedachtepatronen positief ben gaan veranderen, nog meer energie heb gekregen. Oja, en ik ben tevreden met mezelf en hoe ik eruit zie. Ik geniet van alles wat ik eet. En bovenal: ik heb een gezonde relatie met voeding waarbij ik bewust kies voor gezond eten omdat ik mezelf daar fysiek het beste bij voel. Maar ik doe ook niet moeilijk over wat frietjes hier, een ijsje daar of een handje chips. Ik kan stoppen met eten wanneer ik genoeg heb, zonder de behoefte om alles op te eten wat in het zicht is. Ik heb controle, door juist los te laten.

De positief-positieve Paleo-er

De stap van vals-positief naar positief-positief is niet groot, maar vereist heel wat zelfreflectie. Soms is het best hard werken om er te komen. Een positief-positieve Paleo-er staat namelijk heel anders in het leven. Deze persoon ziet er goed uit omdat hij/zij straalt, is tevreden met zichzelf en heeft een lifestyle gevonden die bij hem/haar past. De positief-positieve Paleo-er eet niet per definitie 100% Paleo, gewoon omdat diegene uit heeft gevonden dat wat rijst prima verteert en dat hij/zij daar van geniet (of welk ander voedingsmiddel dan ook). Deze persoon is zich bewust van de effecten van voeding op zijn lichaam en weet precies wanneer hij wat kan eten, wanneer het goed voelt. Diegene staat dicht bij zichzelf en staat vooral positief en open in het leven.

Hoe kom je daar?

Zoals ik hierboven al zei vereist dit proces best wat zelfreflectie en soms hard werk. In een artikel omschrijven hoe je daar komt is daarmee heel lastig, maar ik geef je graag tips en trucs waar je zelf mee aan de slag kunt.

  • Wees je bewust van negatieve gedachten en maak er meteen iets positiefs van. Negatief denken over jezelf is simpelweg niet oké, daar ben ik streng in. Train jezelf juist in het denken van positieve gedachten over jezelf. Schrijf desnoods aan het einde van de dag op wat er allemaal goed is gegaan en wees daar trots op, geen ‘ja maar’.
  • Doe wat spiegelwerk. Ga in zo min mogelijk kleding als je aandurft voor de spiegel staan. Vertel jezelf (hardop of in gedachten) hoe goed je eruit ziet en benoem je positieve punten. Dit kan heel emotioneel zijn, maar is de moeite waard om te proberen.
  • Onderschep straffend gedrag. Eet je een ijsje en denk je ‘dat sport ik er straks af’, ga dan juist niet sporten maar ga na hoeveel je van dat ijsje hebt genoten. Doe nog iets extra’s waar je van geniet om jezelf juist in een ontspannen staat te brengen.
    Ik weet zeker dat je op een gegeven moment ontdekt dat dat ijsje eigenlijk helemaal geen invloed heeft op hoe je je voelt en hoe je eruit ziet.
  • Eet rustig. Dit punt is zó ongelofelijk belangrijk. Neem echt de tijd om alles wat je eet heel rustig op te eten, zonder afleiding. Geen telefoon erbij, geen tv, geen laptop. Maak een momentje voor jezelf en eet rustig, hap voor hap. Geniet van je eten. Alleen dan kun je de maaltijd optimaal verteren en voel je aan wanneer je genoeg hebt. Daarmee wordt de neiging om jezelf na afloop van de maaltijd te beoordelen ook een stuk kleiner.
  • Laat ‘goed’ en ’s lecht’ los. Wanneer je voeding bestempelt als goed of slecht leidt het eten van iets ’s lechts’ altijd tot een stressrespons. Voeding op zich heeft geen intentie om jou ziek of gezond te maken. Voeding is gewoon voeding. Door jezelf in te lezen over welke voeding gezonder is dan andere voeding, maar vooral door naar je lichaam te luisteren, kom je erachter wat bij jou past. Wees je er van bewust dat hoeveel die favoriete reep chocolade misschien niet als heel gezond te boek staat, maar dat deze wél bij kan dragen aan jouw mentale behoefte aan ontspanning. Oftewel: als jij je heel erg goed voelt door die ene specifieke chocolade te eten waar je zo van geniet, is dat voor jou een gezonde manier van leven. Er is overigens niets mis met emotioneel eten op zijn tijd. Zolang je daarna de oorzaak van de stress maar bij de wortel aanpakt waar mogelijk.

En vergeet niet: wees niet boos op jezelf wanneer iets niet lukt. Alles wat je los kunt laten is alweer een stap vooruit.

Was dit artikel herkenbaar voor jou? Laat het me hieronder weten!

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *